Biri uluslararası bir standart organı, diğeri bölgesel (Avrupa'nın bir parçası) standart organıdır. Tıpkı Çin'in ulusal standartları ve yerel standartları gibi, biri ülke çapında uygulanır, diğeri eyalet içinde uygulanır. Ancak IEC ve EN ikisi de daha etkilidir. Birçok ülke standartlar belirlerken ve ihracat yaparken eşdeğer bile düşünür ve benimser. Ancak, IEC ve EN, zorunlu standartlar değil, önerilen standartlardır. Uluslararası uygulama, zorunlu düzenlemeler, direktifler vb. (Genellikle ürün standartları veya hijyen, güvenlik, sağlık vb. İle ilgili). Yabancı standartlar düzenleme, direktif hizmeti, destek içindir. Ülkemden farklı olarak, düzenlemeler doğada idaridür ve zorunlu ulusal standartlar tarafından verilen az sayıda teknik düzenleme vardır.
İkisinin de benzer bir izlenim vermesinin nedeni, ISO da dahil olmak üzere kendilerinin genellikle birbirlerine atıfta bulunmaları ve dönüşümleridir. Dediğimiz gibi, geçmiş şimdiki zamana hizmet eder ve yabancı şimdiki zamana hizmet eder. Aslında, uluslararası ve bölgesel standartlar kuruluşları, iyi olduklarını düşünürlerse diğer ülkelerin standartlarını da benimseyecektir. Örneğin, ünlü ISO 9000, Amerika Birleşik Devletleri Askeri Kalite Güvence Standardı MIL-Q-9858'den kaynaklandı.
Uluslararası standartların ve bölgesel standartların genellikle birbirlerinin standartlarını benimsemesinin nedeni, ulusötesi standartlar olarak, evrenselliklerinin formülasyonda, yani üye ülkelerin çıkarları (ayrıca DTÖ gereklilikleri) olarak tam olarak dikkate alınması gerektiğidir. Bu nedenle uluslararası standartlar mutlaka en gelişmiş değildir. Son zamanlarda manşetlerde bulunan iki AB direktifi, Üye Devletlerin çıkarlarını göz önünde bulundururken ticaretin engelleri yaratmak için bir gündem belirledi. Ancak birçok üye devlet de programın gerisindedir.
BS en değil en. Teknik olarak BSI tarafından EN'den kabul edilen İngiliz standardıdır. Sadece eşdeğer evlat edinmeye aittir. Ve son yıllarda, fikri mülkiyet haklarına vurgu ilk birkaç sayfa hariç tümüne, ardından orijinal EN (BSI'nin yan tarafta kendi işaretleri ile). Her zaman böyle değildi. Pr en resmi bir sürüm değil, bir tartışma belgesi gibi görünüyor. Bazılarının daha fazla tartışması yoktur ve hiçbir zaman resmi olarak ilan edilmemiştir. IEC'nin İngilizce ve Fransızca'da yayınlanmasının nedeni, sanırım, çünkü İngilizce şu anda dünyada en yaygın kullanılan dildir, ancak teknik çalışmanın titizliği, dünyanın en titiz dilinde olan Fransızca'da düzenlenmelidir. Anlayışta herhangi bir tutarsızlık olması durumunda, Fransızca hüküm sürecektir. Her ISO standardı aynı zamanda İngilizce, Fransızca ve İspanyolca olarak da yayınlanır, ancak İngilizce ve Fransızca'yı birleştiren IEC'nin aksine, her dil ayrı bir kitap gibi görünmektedir.
Şu anda, birkaç çeşit ortak en: en (AB verildi), BS en (İngiliz dönüşümü), DIN EN (Almanca dönüşümlü), nf en (Fransızca dönüşümlü), ancak çoğu insanın yabancı dilinin yapısı nedeniyle Şu anda en yaygın olan BS en. 